خیلی فکر کردم که بعد از این همه مدت چی بگم...

آخرش بهترین نتیجه ای که بهش رسیدم این بود:

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ 

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ

اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ ه!

 پی نوشت:

۱- اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ ه

۲- اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ اِ ه!

...تادرمان!

یا أیها الذین آمنوا کُتِبَ علیکم القصاص فی القتلي

ای افرادی که ایمان آورده اید! حکم قصاص در مورد کشتگان بر شما واجب شده است.

(بقره-۱۷۸)

...

ولکم فی القصاص ِ حیاتٌ یا اولی الالباب لعلکم تـتـقـون

و برای شما در قصاص، حیات و زندگی است؛ شاید شما تقوا پیشه کنید.

(بقره-۱۷۹)

...

ما لکم لا تقاتلون فی سبیل الله و المستضعفین من الرجال و النساء و الولدان ...

چرا در راه خدا و مستضعفان از مردان و زنان و کودکان جهاد نمی کنید؟

(نساء-57)

...

من سمع رجلا ینادی یا للمسلمین و لم یجبه فلیس بمسلم

هر کس ندای یا للمسلمین کسی را بشنود و یاریش نکند مسلمان نیست.

...

و سیعلم الذین ظلموا أی منقلب ینقلبون

و کسانی که ظلم کرده اند به زودی خواهند دانست که به چه کیفرگاهی باز می گردند.

...

ثبت نام اهدای کلیه برای تعیین جایزه به منظور قصاص جنایتکاران صهیونیست

تا درمان...

تا حالا شده دستت زیر پای کسی بمونه؟

یا پات زیر چرخ ماشین؟

یا تن برادرت زیر شنی ِ تانک...

 --------------------------------------------------------------------------------

فتوای جدید مراجع:

خود زنی که هیچ... خودکشی هم جایز است

تا درمان ...

این متن یک خود زنی است: 

سلام برادرم... حنظله! * هنوز نفس می کشی؟!

آخرین باری که دیدمت ده ساله بودی، الان چند سال داری؟

اگر از احوال من جویا باشی باید بگویم که در این زمستان زندگی در اینجا خیلی سخت شده.

چون بعضی مواقع مجبورم به خاطر کمک به همنوعانم، شعله یکی از بخاری های خانه مان را مقداری کم کنم، یا اینکه بروم از توی کمدمان یکی دو تا لباس گرم بردارم و بپوشم... باورت می شود؟!

ولی خوب چه می شود کرد؟ همنوعند دیگر.

تازه خبر نداری که در این هوای سرد همه اش مجبورم مایعات و  غذای داغ بخورم و جز برای کار ضروری از منزل خارج نشوم و تاکسی دربست بگیرم و...

از همه بدتر اینکه در اینجا نیمه شب ها برق قطع می شود و این باعث می شود که من نتوانم پست جدید برای وبلاگم بفرستم و به وبلاگهای دوستانم سری بزنم و ...

ولی همه ي این مشقّات را تحمل می کنم، چون به هر حال زمستان زیباست و سردی هوا نشانه ی این است که انشاءالله تابستان خوبی در پیش داریم و ...

راستی از غزّه چه خبر؟ آب و هوا... غذا... سوخت... برق... همه چیز خوب است؟ احساس امنیت که می کنی انشاءالله؟ لابد داری حسابی از این زمستان زیبا لذت می بری؟...

خوش به حالت. فقط یادت باشد جای مرا هم خالی کنی.

دیگر بیشتر از این وقت ندارم، کاری که نداری؟

اگر کم و کسری داشتی به سازمان ملل یا سازمان کنفرانس اسلامی، و اگر هم احساس ناامنی کردی به شورای امنیت بگو، خوب؟

خدا نگهدار

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

پی نوشت ها:

*

حنظله:

نام کودکی که شخصیت ثابت کاریکاتور های " ناجی العلی "، کاریکاتوریست مشهور آواره فلسطینی بود. وی در هفتم شهریور سال ۱۳۶۶ در لندن به دست فردی ناشناس به شهادت رسید.

هم او که گفت:

" حنظله پس از من از بين نخواهد رفت و شايد مبالغه نكرده باشم اگر بگويم حتي پس از مرگم نيز به زندگي ادامه خواهد داد. "

.

.

.

گفته اند:

کلّ ُ یوم ٍ عاشورا... کلّ ُ أرض ٍ کربلا

یعنی:

همین دیروز... همین امروز... همین فردا

یعنی:

مدینه... کوفه... شام... غزّه

و والله که برای من و تو گفته اند، نه کس دیگر

برای من و تویی که "عاشورا" را شنیده ایم و "کربلا" را دیده ایم

برای من و تویی که صدای "هل من ناصر" به گوشمان رسیده است

برای من و تویی که "چشای قشنگ عباس" را برای لحظه ای گریسته ایم

راستی...

دیروز کجا بودیم؟

امروز کجا هستیم؟

فردا کجا خواهیم بود؟

...

هنوز دیر نشده!

... تا درمان